تبليغاتX
من تنها
صفایی بود دیشب باخیالت خلوت مارا / ولی من بازپنهانی تو راهم آرزو کردم

برای تو نوشتن همیشه برایم سخت بود...می دانم چرا! تو نیز می دانی...

تو،تنها تجلی نور این آیینه ها

تو تنها یکتای وجود بیگانه من

دستانم را باز بگیر که می خواهم تمامی

آثار نعمتت را ببینی

می خواهم خشنود شوی که من همیشه

خشنود بودم...

می خواهم مرا باز از نو بسازی

زمین و زمانم را ،آب و خاکم را،تمامی وجودم را...

کاش با خودم بیگانه نبودم ،که تو در این،من بودی

کاش با آسمان اینقدر ها فاصله نداشتم

تو بودی همیشه با من بودی اما افسوس که من تورا نداشتم

افسوس که تورا ندانستم

 کاش تورا بیشتر از این می فهمیدم

کاش کمی کمنور تر می آمدی تا این تاریکی کوچک

در این انعکاس نور گم نمی شد

اما تو همیشه باشکوه بودی،رویا بودی،آرزو بودی

بزرگترین حسرت این دل آواره بودی

چگونه نگریستی در من

که چنین سنگینی دو نگاهت را احساس کردم

چگونه می خوانم تو را،می دانی

با دیدگانی مملوء از التماس

با وجودی سراپا نیاز

در سکوتی سهمگین تر از فریاد

فریاد ِ خواستنم

تنها لبخند تورابر نگاهم، خواستنم...

 

Writing to you,was always hard for me…I know why,you know too

You are only influence of these mirrors

You are only unique of my stranger existence

Hold my hands in your hands agin that I want you

...Too seeimpressino of your gifts on me

I want to please you because

...I was please always

I want from you to make me again

...All my things,all my existence

I wish I wasn’t stranger with myself

Because you you are in myself

I wish I wasn’t away from sky such this

Always you were with me ,but alas that I didn’t have you

Alas that I didn’t know you

I wish you were a bit lightless that this small darkness

Didn’t be lost in repercussion of this lightness

But always you were glorious,you were dream,you were my wish

You are the biggest vision of my gadabout heart

How you regard me?

That I felt your eyes

How I call you,you know

With the eyes that are full of entreaty

With an existence that is full of necessity

In a silence that is more horrible than shouting

Shout of my wanting

...Wanting just your smile on me

 

Sana yazmak hep benim için zor olmüşdür...nedenini biliyorum,sende biliyorsündür

Sen,şü aynalarin tek nurüsün

Sen, tum benliğimin birtanesisin

Yine tut ellerimden,niğmatinin izlerini gormeni istiyorum

Benden hep razi olmani istiyorum

Ki ben hep raziydim

Beni yeniden yaratmani istiyorum

...Yürdümü,zamanimi,toprağimi,süyümü,tüm benliğimi

Keşke kendimden uzak değildim,çunki sen bü bendeydin

Keşke gokyuzünden bü kadar üzak olmasaydim

Sen vardin,sen hep vardin,ama ben senden üzaktim

Ne yazik ki seni bilmedim

Keşke seni daha fazla anlasaydim

Keşke sen daha az işikla yaklaşsaydin,o zaman bü küçük

Karanlik bü kadar işikda kaybolmaziydi

Ama sen hep büyüktün,rüyaydin,düşdün

Bü darmadağan kalbimin en büyüş hasretisin

Nasil bakin bana

Ki bakişlarinin ağirliğini bü kadar hissettim

Seni nasil çağiriyorum,biliyorsün

Gozlerimle sana yalvararak

Istek dolü benliğimle

Bağirmaktan daha korkünç bir sessizlikle

Istek bağirişindan

...Birtek senin bana gülüşlerle bakmağinin istekiyle

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم مرداد 1387ساعت 20:10  توسط juju | 
 

کسی که راهی را با عشق می پیماید،هرگز راه را تنها نپیموده است......."سی.تی.دیویس"

Who wend a way with love,She/he  did not wend the way alone

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام تیر 1387ساعت 20:52  توسط juju | 

 

شب عظیم ترین واقعه ی جهان، تنها آرامش بخش قلب خسته ی من است.شب،آن سکوت سهمگین ژرف ترین سقوط من است.شب ، آن تاریکی پر ابهت تنها امید روشنی من است.وچه سخت می گذرد شب های من.. غم تک سوار جاده های شب باز در خیال تاریکم می تازد.

شکستن تنها آرمان شب های بی قراری من است، شب های عشق من...تا کجا؟تا کدامین کاروانسرا؟تا کدامین شهر، این تک سوار مهمان شب های من است؟!او دیگر مهمان نیست،آشنای دیرینه است که بی خبر از دل در این شب ها می تازد و می تازد.

رازهایی دارم که تنها شب می داند و من.آن همان قصه تک سواریست که تنها من می دانم وشب.شب که می شنود اما هیچ نمی گوید،شب این صبر از کجا دارد خدایا؟ این شب پرنور تنها یار من است که با او حرف ها دارم از این تک سوار...

راز بزرگی دارم با شب آن قلب من است،آن تو ای...

تو بگو تا کدامین خوشه خشکیدن من؟تا کدامین باران گریستن من؟ تا کدامین زخم زمین خوردن من؟ تو بگو شاید تو می دانی،تا کدامین گوشه ی دل شکستن من؟ تا کدامین شراره سوختن من؟ تا کدامین مرگ هراس من؟

تو ، بزرگترین سقوط من، تو ژرف ترین ِ وجود من،بگو با من چی می شود پایان قصه ی شب های من؟ بگو با من،من با این زخم دل تا کجا؟تا کی؟

شاید تو می دانی،بگو با من پایان افسانه شبهای دلتنگ مرا...بگو با من غروب فاصله های نگاهم را! بگو با من باز تا کدامین شب تنهایی من...؟!

 

Night, that is the biggest phenomenon of the world. Night.the horrible silence , is the only calmative  of my heart. Night that horrible silence is the deepest downfall of me. Night that full of grandeur darkness is the only hope of my lightness. How hard are passing my nights you don’t know.Grief that king of nights, again  gallops in my dark deams.

Breaking is the only gift of  my unrest nights,my love nights…

To where?to which inn , to which city,this king is my nights guest ?Now it isn’t a guest,it is old familiarthat unconscious gallops in my nights.

I have secrets that just night know and me.The story of kings thatju st night know and me.Night that hears but doesn’t say anything,how the night can have this patient my God? This light night is my only friend,that I have speeches with it from this king.

I have a big secret with the night, that it is my heart, that is you…

You say,to which cluster my sear? To which rain  my crying? To which wound my backfall? You say, you may know, to which piece of heart my breaking? To which flames my burning? To which death my fear?

You are my biggest downfall, you are the deepest of my existence, tell me what will be the end of my nights story? Tell me what will I do with wound of my heart?

You may know tell me the end of legend of my nostalgic nights. Tell me sunset of my eyes distances, tell me again to which night my solitude…?

 

Gece tum dünyanin en buyuk olayi,benim kalbimin tek tesselisidir. Gece ,bü buyuk sessizlik,benm en derin duşuşumdir.Gece o buyuk jelali karanlik benim işiklara son umudümdir.ne kadar zor geçer benim geceler.ve huzun gecelerimin tek prensi yine benim karanlik hayalimde atini surer...

Kirilmak benim huzunlü gecelerimin tek armanidir,benim aşk gecelerimin...nereye kadar?hangi yollara kadar bü huzun gecelarimin misafiridir? O artik misafir değir ,eski bir dost,ki yurekten habersiz gecelerde parliyor.

Benim gizli sozlerim vardir ki bir gece bilir bir ben,o huzunlerimin romanidir. Gece herşeyi duyar ama hep susar,nasil buna dayaniyor allahim? Bü aydin gece benim tek arkadaşimdir. Onunla bü huzunden sözlerim var.

Bir buyuk gizli sözum var gecelerle,o söz benim yüreğimdir,o söz sensin...sen soyle benım ağlamaklarim hangi yağmura kadar? Yere duşuşlerim hangi yaraya kadar? Sen soyle ,belki sen biliyorsundür benim kirilmağim kalbimin hangi zerresine kadar?benim yanmağim hangi alevlere kadar? Korkularım hangi ölümlere kadar?

Belki sen biliyorsundür ,soyle bana ,bana özlem efsanelerimin sonunü soyle,,,bana bakişlarimin üzakliğinin bitişini anlat.soyle bana benim yanlizliğim hangi geceye kadar?

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم تیر 1387ساعت 18:2  توسط juju | 

 

راه عشق ورزیدن به چیزی این است که بدانیم شاید از دستمان برود...

                                                                          "ج.ک.چسترتن"

...The way of loving sth its that we may lose it

+ نوشته شده در  شنبه هشتم تیر 1387ساعت 20:48  توسط juju | 

یه عمر عشق بودی، دل بودی

و من دیوانه بودم ومن در خواب بودم

امروز نفس شدی ،دریچه ی این قفس شدی

و من مست و دیوانه تر

کاش می دانستم آن چیست

که اینگونه در وجود من ریشه می دواند

کاش بیش ازاین  مهار دل در دستم بود

در دلم اوج گرفتی هر روز بیشتر و بیشتر

قلبم را تو به تپش واداشتی هر روز تند تر و تندتر

و مرا تو اینگونه به اوج بردی هر روز بالاتر و بالاتر

مرا از این تاریکی رهاندی هر روز روشن تر و روشن تر

دیگر دستان من زیباتر از این چه طلبی داشته باشند؟!

و در آن لحظه چه خیره ماندم در چشمانت

که بدان ای دنیای من،رویای من،تک سوار افسانه های دلتنگی من

تو تنهاترین ِ منی...

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387ساعت 14:15  توسط juju | 
 

دلم هوای شکستن کرده است ای دست های مست محراب صداقت دلم را در بیراهه ی طغیان نفرت

اینگونه به آتش نکش...

"دوستم: زهرا"

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 14:11  توسط juju | 

باز این فاصله ها مرا دلتنگ و دلتنگ تر می کند

فاصله ای به دوری جاده های بی انتها

جاده های سوت و کور شکستن...

تو اگر دوری از من،من اگر دلتنگ چشمان تو هستم

باز امید من با توست،باز آسمان تو از آن من است.

نمی دانم چرا هربار لحظه ی رفتنت برایم سخت است

نگاهم را از نگاهت جدا کردن درد است

دستان گرمت را رها کردن رنج است

و بی تو در این تکرار پوچی ها ماندن عذاب...

دل من امید مبهمی دارد از این رفتن ها و رفتن ها

دل من از این تورا به دامان حادثه ها سپردن ها

هراس مبهمی دارد

از این تورا با خاطره ها راهی سفر کردن ها

حزن سردرگمی دارد

اما چه زیبا که حادثه ی تو منم ، خاطره ی تو منم

نگرانی های سردرگم تو باز منم...

Again these distances make me more heavyhearted

A distance like adinfinitum roads

The silent roads of breaking

If you are away of me,If I miss your eyes

My hope is with you again,your sky is mine again.

I don’t know why your going is hard for me every time

Disarticulating my eyes from your eyes is pang

Forsaking your hot hands is tribulation

...And without you abiding in the repeat of absurdities is torment

 

My heart has a hazy hope from these going and goings

My heart has a hazy fear

From consigning you to the bosom of accidents

It has a mazy grief from sending you to journey with memories

But that is beautiful that your accident is me.your memory is me

...Your mazy solicitude again is me

(I am not sure about last sentences translation…sorry!)

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 22:20  توسط juju | 
 

"برای جلب علاقه باید اظهار علاقه دمندی کرد"......دیل کارنگی

To attract oneۥs penchant you should affirm your penchant       

 

+ نوشته شده در  جمعه ششم اردیبهشت 1387ساعت 21:37  توسط juju | 

 

چه با شتاب می گذرد این ثانیه که من دور از تو نفس می کشم

و چگونه این زمان مرا تلف می کند نمی دانی...

کاش می توانستم فریادهای تورا تنها با سکوت نشکنم

کاش می توانستم این سکوت را فریاد بزنم

این بغض را بشکنم که بی توام بی تو...

خسته ام از این افسانه ی تنهایی از این مستی بی می

از هر شب با خیال چشمانت خوابیدن خسته ام

از این فاصله ها دل شکسته ام و هرشب روبه آسمان دارم که

تنها او می داند و می تواند برایش می گویم که:

با تو طلوع کردم ، هر چه غم بود هرچه دلشکستگی بود

 هرچه خستگی بود با تو به خاطره ها سپردم

 دل نه دارو ندارم را نه ، من نفسم را به تو بستم

وتورا از او می خواهم برای تمامی نداشتن هایم

برای تمامی غم هایم، برای تمامی تنها بودن هایم

برای تمامی باختن ها و برای تمامی اشک هایم

تو را از او می خواهم...

 

In the moments I am away of you  the seconds have acceleration

...And  how this time waste me,you don’t know

I wish I could , not break your shouts just with silence

I wish I could shout this silence

...I could break this sob and shout: I am without you,without you

I am tired, tired of these solitude ballads, of wineless inebriety

Tired of every night sleeping with your eyes dream

I am heartbroken from this distant, and every night

My eyes are heavenward because just he knows and he cans

:I  tell him that

I arise with you, and I give all my grief all my

Heartbrokens and all  my tirednesses to the memories with you.

I give you not only my heart & my things

I attach my breath on you…And I want you from him

Instead of  all my lacks(misses),instead of  my grief

Instead of all my being alones, all my losing

Instead of all my tears

                                                   ...I want you from him

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 15:40  توسط juju | 

خداوندا:کسی از پشت پرچین نگاهم کرد

 نگاهم کرد وبا افسون چشمانش سر به راهم کرد

سفر،غربت، اسیری دربه در بودن چه گویم

که تنها شوق ماندن در کنارم بی پناهم کرد

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387ساعت 15:50  توسط juju |